De tweede dag in Manado, Noord Sulawesi, begon met een lange reis van ruim 2 uren naar een plaats in de bergen, Sekolah Alkitar Langowan. Het was een vermoeiende reis, steeds hoger op. In die stad mocht ik les geven op de Bijbelschool voor ongeveer 120 studenten, ook waren er een groot aantal pastors. Er zijn heel wat pastors in die omgeving. De denominatie waarvoor ik in Manado en omstreken gepredikt heb  bestaat uit 1700 gemeenten. De bisschop van die denominatie, Gereja Pantekosta di Indonesia, is pastor Henry Awuy.

Mijn ontmoeting met de kinderen van het weeshuis was zeer ontroerend. Ik heb stiekum van verdriet gehuild. Er waren kleine kinderen, die vanwege de strijd  tussen Moslims en Christenen op Ambon, hun beide ouders verloren hebben. Enkele kinderen werden weggehaald omdat men in het dorp waar zij woonden geen Christenen wilden hebben. Er was een jong Ambonees meisje in de groep wiens rechterhand was afgehakt. Wat een vurig meisje. Ze heeft ons krachtig toegesproken en een lied voor ons gezongen. Toen ik haar een hand gaf, gaf ze mij haar  stompje. Ik aaide haar op haar hoofd, Ze zei, `thank you`.

Ik mocht de kinderen van het weeshuis en de gepensioneerde voorgangers kort toespreken.

Daarna werden Br. Gilbert en ik terug gebracht naar de stad Manado. Het was een zeer vermoeiende reis.
Binnen een uur na aankomst werden wij weer opgehaald voor de avonddienst in de grote prachtige kerk. De dienst was zeer gezegend en velen gaven gehoor aan de oproep.

Uitnodiging
De bisschop was zeer onder de indruk van de samenkomsten en nodigde mij meteen weer uit voor volgend jaar. Ook de Bijbelschool directeur nodigde mij uit om voor volgend jaar mei weer les te geven op de Bijbelschool, omdat na mei de studenten afzwaaien. Ik heb geen toezeggingen gedaan. Alles zo de Heer wil.

Nu zijn wij in Jakarta, 23 miljoen mensen. Ik heb er twee spreekbeurten.