Vrienden?

Vaak zingen we over de trouw van onze grote Vriend in de hemel en vinden we troost in de woorden van de liederen die Zijn grote trouw beschrijven; vooral als we teleurgesteld zijn in mensen. Dan zingen we vol overgave en met tranen in de ogen over Die ene Vriend, Die ons nooit verlaat. En zeer terecht, want we kunnen ons geen grotere en betere vriend voorstellen dan onze hemelse Vriend, de Here Jezus. Hij heeft ons nooit teleurgesteld en zal dat ook nooit doen. Hij houdt zoveel van ons, dat Hij zelfs Zijn leven voor ons aflegde.

Toch denk ik, dat het geenszins de bedoeling van onze hemelse Vader is, dat we alleen de Here Jezus tot vriend kiezen. Hij heeft ons, Zijn kinderen, aan elkaar gegeven en het is Zijn vurig verlangen, dat we ook vrienden van elkaar zullen zijn. Vrienden in voor- en tegenspoed. Echte vrienden!

Maar is dat wel mogelijk? Zijn we niet vaak door anderen teleurgesteld? Steeds wanneer we dachten een vriend of vriendin te hebben gevonden, bleek dat een vergissing te zijn. Sommige mensen sluiten zich af voor anderen. Hen wil ik vandaag aanmoedigen een nieuwe poging te wagen, want misschien ligt de oorzaak van het mislukken van uw vriendschappen niet in de eerste plaats bij de ander, maar bij uzelf.

Voordat u uw hart volledig afsluit, wil ik u vragen eerst na te gaan wat u zelf heeft gedaan en hoeveel tijd u heeft genomen om uw vriendschappen te onderhouden. Het kan zijn dat u steeds met aandacht naar anderen hebt geluisterd, maar zelden iets over uzelf hebt gedeeld. Uw contact leek wellicht meer op dat van een pastoraal werker met een hulpzoekende dan op een wederkerige vriendschap.