Vergeven is noodzakelijk

De wereld is hard en talrijk zijn de wonden die daardoor geslagen worden. Er is geen mens aan te wijzen die nooit een pijnlij­ke ervaring heeft gehad. Sommi­gen, zelfs gelovi­gen die al jaren op de weg van de Heer zijn, lopen nog steeds rond met diepe wonden in de ziel; anderen met zichtbare littekens. Is het dan rechtvaar­dig dat God ons vraagt te vergeven? Komen de mensen die ons pijn gedaan hebben er niet te gemakkelijk van af als we hen vergeven?

Ik denk dat vergeving schenken op de eerste pl­aats tot grote zegen is voor de persoon die de ander vergeeft. Hij die vergeeft wordt er dus beter van. Ons “ik” maakt ons echter wijs dat verge­ving schenken schade­lijk is voor onze ego en dat de ander het absoluut niet ver­dient vergeven te worden. Niets is minder waar.

Ik denk dat de Here door Zijn folteraars te verge­ven tijdens zijn lijdenstijd, de weg opende om voor ons te sterven. Als Hij de mannen die Hem geestelijk en lichamelijk gepijnigd hadden niet had kunnen vergeven, dan had Hij niet de prijs voor ons kunnen betalen. Dan was Hij niet het smette­loze Lam, dat de zonden der wereld wegneemt, geweest. Dan was Hij niet zonder zonde ge­weest.

Van Stefanus wordt in Gods Woord gezegd: “En op de knieën vallende, riep hij met luider stem: Here, reken hun deze zonde niet toe! En met deze woorden ontsliep hij.” ( Handelingen 7:60). Door dit verzoek om verge­ving was hij verzekerd van een onbe­kom­merde tijd in de hemel. Hij stierf zonder wrok en bitter­heid.

De enige remedie om vrij te komen van wrok en bitterheid, is verge­ving. Er is geen enkel medicijn, hoe duur ook, dat verlich­ting kan brengen. Bitter­heid is zeer schadelijk voor de gezond­heid van de mens. Zij veroor­zaakt depressies en prikkel­baar­heid. Vergeving maakt vrij en opent de weg tot de Vader.

Ik ben mij ervan bewust dat vergeving schenken in sommige geval­len heel moeilijk kan zijn, omdat mensen elkaar zeer veel pijn kunnen doen. De pijn die sommige jongeren in hun leven hebben doorstaan, is soms niet te beschrij­ven. We hoeven slechts te denken aan de vrouwen die mishandeld en in de steek gelaten zijn, aan de jongeren die (seksueel) misbruikt zijn, aan de kinderen die zich in de steek gelaten hebben gevoeld, aan de kinderen die door hun leef­tijdsge­noten systema­tisch getrei­terd worden.

Toch is vergeving de enige weg om een rustig en waardevol leven te kunnen lei­den.

VERGEEF DUS EN U ZULT DE VREDE GODS, DIE ALLE VER­STAND TE BOVEN GAAT, ONTVAN­GEN. HET IS IN UW EIGEN VOORDEEL!

share